ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΑΠΟΚΡΕΩ Ή ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΚΡΙΣΕΩΣ - 7/3
«ἐφ' ὅσον ἐποιήσατε ἑνὶ τούτων τῶν ἀδελφῶν μου τῶν ἐλαχίστων, ἐμοὶ ἐποιήσατε»
(Ματθ. κε' 40).
Η σημερινή ευαγγελική περικοπή Κυριακή των Απόκρεω, έρχεται να μας υπενθυμίσει μια μεγάλη και σημαντική αλήθεια. Την περασμένη Κυριακή μίλησε το ιερό Ευαγγέλιο για την αγαθότητα του Θεού- Πατέρα, που περιμένει το πλάσμα του να επιστρέψει, και να το γεμίσει αγάπη και σωτηρία. Αυτό όμως δεν πρέπει να μας κάμει να ξεχάσουμε και την άλλη ιδιότητα του Θεού, την δικαιοσύνη Του. Ο Θεός δεν είναι μονάχα στοργικός Πατέρας. Είναι και δίκαιος Κριτής.«Οὔτε ὁ ἔλεος αὐτοῦ ἄκριτος, οὔτε ἡ κρίσης ἀνελεήμων» θα μας πει ο Μ. Βασίλειος. Θα κρίνει τον κόσμο, μας λέγει το Ευαγγέλιο, και μάλιστα όχι αυθαίρετα, αλλά σύμφωνα με τα έργα μας. Εμείς δηλαδή, στην πράξη θα είμαστε οι κριτές του εαυτού μας, τα δικά μας, προσωπικά απλά, καθημερινά έργα. Οι δικές μας επιλογές, θα μας οδηγήσουν στο όποιο αποτέλεσμα. Μας φέρνει, λοιπόν, η σημερινή περικοπή ενώπιον του γεγονότος της κρίσεως. Και λέμε «γεγονότος», γιατί η παγκόσμια κρίση αποτελεί για την πίστη μας βεβαιότητα και πραγματικότητα, των εσχάτων, που μάλιστα περιλαμβάνεται και ομολογείται σ' αυτό το Σύμβολο μας ως εκκλησιαστική πίστη: «Και πάλιν ἐρχόμενον κρῖναι ζῶντας καί νεκρούς...». Ποιος μπορεί, να το αμφισβητήσει, όταν η Εκκλησία το θέτει ενώπιον Οικουμενικών Συνόδων, ως σώζουσα αλήθεια.
Καλούμεθα, λοιπόν, σήμερα να συνειδητοποιήσουμε τρία πράγματα.
Πρώτον, ότι Κριτής μας θα είναι ο Ιησούς Χριστός, ως Θεός. Σωτήρας μας ο Χριστός αλλά και Κριτής. Αν την πρώτη φορά ήλθε ταπεινός και άδοξος στη γη, «ἵνα σώσῃ τόν κόσμον», τώρα θα έλθει «ἐν τῇ δόξῃ αὐτοῦ», ίνα κρίνη τον κόσμον. Αυτός που έγινε για μας «κατάρα» πάνω στον Σταυρό, έχει κάθε δικαίωμα να μας κρίνει, αν αφήσαμε να μείνει μέσα μας και στην κοινωνία μας, ανενέργητη η θυσία Του.
Δεύτερον θα κρίνει όχι μόνο τούς Χριστιανούς, ούτε μόνο τούς εθνικούς, όπως πίστευαν οι Εβραίοι για την κρίση του Θεού. Θα κρίνει όλους τούς ανθρώπους, χριστιανούς και μη, πιστούς και απίστους.
Τρίτον βάση της κρίσεως, το κριτήριο, θα είναι η αγάπη. Η στάση μας δηλαδή απέναντι στους συνανθρώπους μας. Καθολική - παγκόσμια η κρίση, καθολικό - παγκόσμιο και το κριτήριο. Ίδιο για όλους το κριτήριο. Ο παγκόσμιος νόμος της ανθρωπιάς, στον όποιο συναντώνται όλοι, χριστιανοί και μη. Και όσοι εγνώρισαν τον Χριστό και όσοι δεν μπόρεσαν να τον γνωρίσουν και γι' αυτό έμειναν μακριά από το Ευαγγέλιό Του. Στο νόμο αυτό, δεν υπάρχει χώρος για προφάσεις και δικαιολογίες. Η πείνα, η δίψα, η γύμνια, η αρρώστια, η φυλακή , δεν μπορούν να μείνουν κρυφά, υπάρχουν ενώπιόν μας ,προ των οφθαλμών μας, για να μην έχει το δικαίωμα να ισχυρισθεί κάποιος πώς δεν τα πρόσεξε... Δεν μπορεί να τ' αγνοήσει κανείς, χωρίς προηγουμένως να παύσει να έχει συναισθήματα ανθρώπου, αν δεν έχει τελείως ξεχάσει πως ο ελάχιστος αδελφός του είναι εικόνα του Θεού εξαθλιώσει, όπως και πρέπει να τον βλέπει και ανάλογα να του φέρεται. Το συγκλονιστικό μεγαλείο και την φρικτότητα της ώρας της Κρίσεως ζωγραφίζουν με υπέροχα χρώματα οι ύμνοι της ημέρας.
«Ὦ, ποία ὥρα τότε! ὅταν... τίθωνται θρόνοι καί βίβλοι ἀνοίγωνται, καί πράξεις ἐλέγχωνται καί τά κρυπτά τοῦ σκότους δημοσιεύονται»! Είναι φρικτή και η απλή σκέψη της ώρας της κρίσεως, γιατί όχι μόνο μας υπενθυμίζει πως ίσως ποτέ δεν ετοιμαστήκαμε για αυτή την ώρα για να εμφανισθούμε μπροστά στο βήμα του φοβερού Κριτού, αλλά και διότι αποκαλύπτει την τραγικότητα της ζωής μας, την οποία δαπανάμε καθημερινά μέσα σε έργα ματαιότητος, αδιαφορίας και σκληροκαρδίας που δεν αντέχουν στο φως της αγάπης, που τόσο πλουσιοπάροχα μας χαρίζει ο Θεός, με την προυπόθεση να το αντιπροσφέρουμε αντίδωρο στους ελαχίστους αδελφούς μας.
Δεν θα δικαιωθούμε ενώπιον του κριτού μας για όσα ο κόσμος θεωρεί δήθεν μεγάλα και σπουδαία: γνώσεις, θέσεις, τίτλους, αξιώματα, πλούτο, δόξα. Αυτά όλα είναι δυνατό μάλιστα να οδηγήσουν στην καταδίκη μας. Ίσως για λίγη μεταξύ μας εδώ κατανάλωση, αυτά όλα να μας χάρισαν κάποιες στιγμές χαράς, αλλά ενώπιον του Θεού δε θα μετρήσουν καθόλου υπέρ μας αν δεν συνδέθηκαν για το καλό και την ωφέλεια των αδελφών μας. Αν δηλαδή, δεν εξαργυρώθηκαν, σε τροφή, ένδυμα ,φάρμακα, επίσκεψη, και τόσες άλλες ευκαιρίες να εκδηλώσουμε την αγάπη μας. Αν όλα αυτά που έχω, γνωρίζω, αποκτώ, γίνονται για μια ατομική δικαίωση και όχι ως διακονία των αδελφών, των πλησίον, μας ελέγχει η φωνή του Θεού: «Ἔλεον θέλω καὶ οὐ θυσίαν» (Ματ. θ΄ 13)! Αγάπη θέλω και όχι την θρησκευτικότητα, που αποβλέπει στην αυτοπροβολή και τον Φαρισαισμό.
Αγαπητοί αδελφοί, το σημερινό Ευαγγέλιο απευθύνεται σ’ όλους εμάς που τιμάμε την εικόνα του Ιησού Χριστού, αλλά λησμονούμε να τιμήσουμε την έμψυχη εικόνα Του που είναι ο άνθρωπος. Ας ακούσουμε τον άγιο Γρηγόριο τον Θεολόγο που μας προτρέπει: «Πλούτισον μὴ περιουσίαν μόνον, ἀλλὰ καὶ εὐσέβειαν...», δηλαδή ας πλουτίσουμε όχι μόνο σε υλικά αγαθά, αλλά και σε ευσέβεια. Ας γίνουμε εμείς στον κάθε πτωχό που θα συναντήσουμε ό,τι είναι ο Θεός για όλους μας, για να βρούμε κι εμείς έλεος. Αμήν.