Εγκύκλιος του Σεβ. Ποιμενάρχου μας κ. Χρυσοστόμου Γ' επι τη εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου

 

Ἀγαπητοί μου χριστιανοί,

 

Ὁλόκληρη ἡ ὀρθοδοξία γιορτάζει σήμερα καί πανηγυρίζει τήν ἁγία Κοίμηση καί τήν μετάσταση στούς οὐρανούς τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, τῆς Μητέρας τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ. Ἀποδίδει τιμή στό ἱερό πρόσωπό της, προσκυνεῖ τήν σεπτή εἰκόνα της καί ἀσπάζεται τό ἅγιο χέρι της πού κράτησε τόν Χριστό μας.

Ὑπέροχα δέ, εἶναι τά τροπάρια πού ψέλνουμε στούς ναούς μας, γεμᾶτα ὑψηλά νοήματα καί πολύ διδακτικά.

Ἀκοῦμε στά τροπάρια αὐτά τίς ὡραῖες φράσεις: «Ἐν ταῖς χερσί τοῦ Υἱοῦ σήμερον τήν παναγίαν ψυχήν παρατίθεται». Καί «νῦν εὐφραινέσθω οὐρανός, σκιρτάτω πᾶσα κτίσις˙ ἰδού γάρ ἡ Παρθένος ἀπό τῆς γῆς ἀπαίρει καί πρός Παράδεισον μολεῖ», δηλαδή ἀπέρχεται ἀπό τή γῆ καί πρός τόν Παράδεισο πορεύεται.

Πράγματι, ἀφήνει ἡ Παναγία τήν ψυχή της στόν Υἱό της καί ὑπέροχα στήν εἰκόνα τῆς Κοιμήσεως βλέπουμε νά παριστάνεται ἡ ψυχή σάν ἐσπαργανωμένο βρέφος, τό ὁποῖο κρατᾶ ὁ Δεσπότης Χριστός δορυφορούμενος ὑπό τῶν ἀγγέλων. Ἀλλά καί μέ τό ἄλλο τροπάριο «εὐφραινέσθω ὁ οὐρανός» καί «σκιρτάτω ἡ γῆ», σκεπτόμεθα καί ἴσως ἀποροῦμε. Πρός τί ἡ χαρά αὐτή; Πρός τί γιορτή περίλαμπρη; Πῶς συνδιάζεται ἡ κοίμηση, ὁ θάνατος τῆς Παναγίας μέ πανηγύρι; Ἡ ἀπάντηση βρίσκεται στήν ἀλήθεια, ὅτι ἀπό τότε πού ἦλθε ὁ Χριστός στή γῆ, πού ἐνηνθρώπησε, πού μᾶς δίδαξε, μᾶς εὐλόγησε καί μᾶς ἁγίασε, ὁ θάνατος δέν εἶναι πλέον φόβητρο ἀλλά σάν ἕνας ὕπνος μακρύτερος τοῦ συνήθους. Καί ὅπως ὁ Χριστός ἀναστήθηκε, ἔτσι καί μεῖς, μιά ἡμέρα θ' ἀναστηθοῦμε καί θά ζήσουμε αἰώνια. Αὐτό ὁμολογοῦμε καί στό «Πιστεύω» μας, ὅταν διακηρύττουμε «προσδοκῶ ἀνάστασιν νεκρῶν καί ζωήν τοῦ μέλλοντος αἰῶνος». Στούς τάφους εἶναι μόνο τό σῶμα μας τό φθαρτό, ἐνῶ ἡ ψυχή μας παραμένει ἀθάνατη.

Μάλιστα γιά τήν Ὑπεραγία Θεοτόκο συνέβη καί ἀκόμη κάτι περισσότερο, ἀφοῦ ἦταν ἡ Μητέρα τοῦ Χριστοῦ. Τήν τρίτη ἡμέρα ἀπό τήν ἁγία Κοίμησή της «μετέστη πρός τήν ζωήν», δηλαδή ἀνέβηκε καί σωματικά στόν οὐρανό καί κάθισε «πεποικιλμένη τῇ θείᾳ δόξῃ», δηλαδή λαμπροστόλιστη χάριν τῶν ἀρετῶν της στά δεξιά τοῦ Θρόνου τοῦ Θεοῦ καί κατέστη «τιμιωτέρα τῶν Χερουβείμ καί ἐνδοξοτέρα ἀσυγκρίτως τῶν Σεραφείμ».

Ἀλλά καί στό Ἀπολυτίκιο τῆς Ἑορτῆς ἀκοῦμε καί κάτι ἀκόμη τό πολύ ἐλπιδοφόρο, παρηγορητικό καί ἐνισχυτικό. Ψάλλουμε: «ἐν τῇ κοιμήσει τόν κόσμον οὐ κατέλιπες Θεοτόκε».

Κοιμήθηκε ἡ Παναγία, ἀνέβηκε στόν οὐρανό ἀλλά δέν μᾶς ξέχασε. Μᾶς βλέπει, μᾶς νοιάζεται, μᾶς πονᾶ, μᾶς ἀκούει. Μεσιτεύει  γιά μᾶς, στόν Υἱό της.

Ἰδιαίτερα, φέτος, μέ τήν μεγάλη αὐτή δοκιμασία τῶν πυρκαϊῶν, ἡ Παναγία μας, μᾶς συμπαρίσταται, βοηθᾶ καί σκεπάζει ἀπό κάθε κακό γιατί καί αὐτή δοκίμασε καί ξέρει ἀπό πόνο, θλίψη καί στενοχώρια.

Γι' αὐτό καί μεῖς, μποροῦμε καί πρέπει νά λέμε στή Παναγία – Μάνα μας. Ὦ Παναγία μας, «Μέμνησο τοῦ κόσμου»! Θυμήσου μας Παναγία. Θυμήσου τούς ἀσθενεῖς, τούς διασωληνωμένους, τούς πυρόπληκτους, τούς πτωχούς, τούς ἀνέργους, τούς δοκιμαζομένους, τούς ἀνήμπορους συνανθρώπους μας θυμήσου Παναγία μας. Ἐσένα ἔχουμε προστάτιδα καί πρέσβειρα τῆς γῆς στόν οὐρανό. Γίνε ἐσύ «μεταβολή τῶν θλιβομένων, ἀπαλλαγή τῶν ἀσθενούντων, ἡ εἰρήνη τῶν πολεμουμένων, ἡ γαλήνη τῶν χειμαζομένων, ἡ μόνη προστασία τῶν πιστῶν».

Γιατί ποτέ μή ξεχνᾶμε: Κερί καί τάμα. Δέηση καί Θαῦμα. Αὐτό ἁρμόζει στήν Παναγία μας γιατί εἶναι ἡ γλυκειά ἀπαντοχή μας.

Σᾶς καθιστοῦμε δέ γνωστόν ὅτι τίς δύσκολες αὐτές ἡμέρες γιά τούς πυρόπληκτους συνανθρώπους μας, ἡ Ἱ. Μητρόπολις ἀνοίγει πατρική ἀγκαλιά ἀγάπης, ὅπως πάντα κάμνει ἡ Ἐκκλησία. Μή διστάσετε, λοιπόν, γιά ὁποιαδήποτε ἀνάγκη, σεῖς, οἱ πυρόπληκτοι νά ἔλθετε σέ ἐπικοινωνία μέ τόν ἱερέα τῆς ἐνορίας σας καί ἐκεῖνος μέ τήν Ἱ. Μητρόπολη γιά νά τύχετε βοηθείας.

     «Τὴν πᾶσαν ἐλπίδα μου εἰς σὲ ἀνατίθημι, Μῆτερ τοῦ Θεοῦ, φύλαξόν με ὑπὸ τὴν σκέπην σου».

Θερμός εὐχέτης σας

πρός τήν Ὑπεραγία Θεοτόκο, Μάνα ὅλων μας.

 

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

† Ο ΜΑΝΗΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ Γ’


Εκτύπωση   Email