Δυό λόγια γιά τόν ἀείμνηστο παπά – Νικόλα Φίλια (1931 – 2020)

 

Τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Μάνης κ. Χρυσοστόμου Γ'

    

Ὡς εἶναι γνωστόν, στίς 30 Ὀκτωβρίου 2020 ταξίδευσε γιά τόν Οὐρανό ὁ ἀγαπητός καί εὐλαβέστατος π. Νικόλαος Φίλιας, ἐπί σειρά ἐτῶν προϊστάμενος τοῦ Ἱ. Ναοῦ Ἁγ Νικολάου Πευκακίων εἰς Ἀθήνας.

Στήν μνήμη του θά χαράξω μερικές γραμμές γιά τήν προσωπικότητά του.

Ἡ πρώτη γνωριμία μου μέ τόν ἀείμνηστο παπά – Νικόλα, ἦταν τήν δεκαετία τοῦ '70 σέ χριστιανική κατασκήνωση, ὅπου ἐρχόταν καί τελοῦσε τήν Θ. Λειτουργία καί μέ πολλή ὑπομονή στεκόταν καί κοινωνοῦσε περί τά 120 παιδιά – κατασκηνωτές. Λειτουργοῦσε μέ ἱεροπρέπεια, μέ εὐλάβεια, μέ καθαρή φωνή, μέ ἁπλότητα καί βαθειά ταπείνωση. Τό κήρυγμά του παιδαγωγικότατο, τό ἄκουγαν μέ προσοχή ὅλα τά παιδιά.

Ἄλλες φορές πού τόν συναντοῦσα, ἦταν σέ διάφορες πνευματικές ἐκδηλώσεις, σέ ὁμιλίες, σέ ἑορτές, σέ συνάξεις, ὅπου ὅταν χρειαζόταν, μέ πολλή διάκριση λάμβανε τόν λόγο καί διετύπωνε πνευματικότατες ἀπόψεις.

Κάθε μῆνα, ἐπίσης, ὅταν κυκλοφοροῦσε τό τετρασέλιδο φυλλάδιό του «Ἐνοριακός Λόγος» ἐρχόταν στά Γραφεῖα τῆς Ἱερᾶς Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀθηνῶν καί τό διένειμε σ' ὅλους τούς ὑπαλλήλους. Πολύ χαρακτηριστικό ἦταν, ἐνθυμοῦμαι, ὅτι ἤθελε νά ἀρχίζει τό διακόνημα αὐτό μέ τήν εὐλογία τοῦ Μακαριωτάτου. Ἐρχόταν διακριτικότατα στό Ἰδιαίτερο Γραφεῖο, ὅπου ὑπηρετοῦσα, ζητοῦσε τήν ἄδεια καί μαζί μου εἰσήρχετο στό Γραφεῖο τοῦ Ἀρχιεπισκόπου, «ἔβαζε μετάνοια» στόν Μακαριώτατο, προσέφερε τό φυλλάδιο καί συνομιλοῦσε ὀλίγον μαζί του. Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος πάντοτε χαιρόταν αὐτή τήν τόσο εὐγενική, ἁπλοϊκή καί εὐλαβεστάτη κίνηση καί συνήθεια τοῦ γέροντος παπά – Νικόλα. Δέν ἦταν λίγες οἱ φορές, ὅπου σέ περιπτώσεις ἑορτῶν ἀπήγγειλε πολύ ἐπιτυχημένους δικούς του ποιητικούς στίχους ἐνώπιον τοῦ Μακαριωτάτου.

Εἶναι γεγονός, ὅτι ἄν κάποιος θέλει νά σπουδάσει τόν χαρακτῆρα καί τήν ὅλη δραστηριότητα τοῦ παπά – Νικόλα, δέν ἔχει παρά νά διαβάσει καί τά φυλλάδια αὐτά τῶν πολλῶν ἐτῶν. Ἐκεῖ διακρίνει ὁ ἀναγνώστης, τήν ἁπλότητα τῆς καρδίας του, τήν αὐταπάρνηση, τόν ἔνθεον ζῆλον του καί τήν παιδείαν του. Καί ἀκόμη τό φιλάνθρωπον, τό ἐπιεικές, τό πρᾶον, τό ἀγαθόν, τό ἀκέραιον, τό ἐκκλησιαστικόν ἦθος του. Στό σημεῖο αὐτό ἰδιαίτερα τόν εὐχαριστῶ, γιατί πολλάκις ἔγραψε στό φυλλάδιό του καί γιά τήν ἀναξιότητά μου καί μ' ἀγαποῦσε καί τόν ἠγάπα ἐν Κυρίῳ. Ὁ π. Νικόλαος Φίλιας ἦταν ὁ αὐθεντικός ὀρθόδοξος ἕλληνας παπᾶς. Μᾶς δίδαξε καί μᾶς διδάσκει πολλά ἡ ἱερατική του προσωπικότητα.

Ἄς ἔχουμε τήν εὐχή του.

Αἰωνία του ἡ μνήμη.


Εκτύπωση   Email