Ἡ ἑορτὴ τῶν Ἁγίων Κωνσταντίνου καὶ Ἑλένης στὴ Σελινίτσα Γυθείου
Στόν πανηγυρικό Ἀρχιερατικό Ἑσπερινό στό Παρεκκλήσιο τῶν Ἁγίων Κωνσταντίνου καί Ἑλένης στή Σελινίτσα Γυθείου χοροστάτησε (20.5.26) ὁ Σεβ. Μητροπολίτης Μάνης κ. Χρυσόστομος Γ' γιά τήν ἑορτή τῶν ἁγίων ἰσαποστόλων καί βασιλέων Κωνσταντίνου καί Ἑλένης καί κήρυξε τόν θεῖο λόγο. Μαζί του ἦσαν οἱ ἱερεῖς π. Παναγιώτης Κοτσώνης ἐκ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Μονεμβασίας καὶ Σπάρτης καὶ π. Κωνσταντῖνος Μαυρικάκης, πρωτοψάλτης ἦταν ὁ κ. Πέτρος Καλαποθαράκος ὡς καί πολλοί προσκυνητές ἀπό Γύθειο καί τήν γειτονική Σκάλα Λακωνίας.
Παραθέτουμε περίληψη τοῦ κηρύγματος τοῦ Σεβασμιωτάτου: «Τόν Μέγα Κωνσταντῖνο θά πρέπει νά τόν θεωρήσουμε στήν ἐποχή του. Ὄχι μέ τά σημερινά κριτήρια. Ἔζησε σέ ἕνα αἰῶνα φοβερῶν διωγμῶν τῶν χριστιανῶν καί ποικίλης κοινωνικῆς σύγχυσης καί ἀναστάτωσης. Ὁ Μεγ. Κωνσταντῖνος κατ' ἀρχήν μέ τό Διάταγμα τῶν Μεδιολάνων τό 313 μ.Χ. (Edictum Mediolani) ἔδωσε τέλος στίς φοβερές διώξεις κατά τῶν χριστιανῶν καί ἀπηγόρευσε τήν προσκύνηση τῶν ἡγεμόνων. Συνεκάλεσε μαζί μέ τούς Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας τήν σπουδαία Α' Οἰκουμενική Σύνοδο τό 325 μ.Χ. στή Νίκαια τῆς Βιθυνίας, κατά τήν ὁποία μάλιστα καί ἀσπάστηκε τά στρεβλωθέντα καί πληγέντα μέλη τῶν ὁμολογητῶν Πατέρων πού ὑπέστησαν διώξεις. Κατήργησε τίς μονομαχίες πού φονεύονταν ἄνθρωποι. Καθιέρωσε τήν Κυριακή ἀργία. Ἀπηγόρευσε τίς ἀνήθικες τελετές τῶν εἰδωλολατρῶν. Ἐξύψωσε τόν θεσμό τῆς οἰκογένειας. Κατήργησε τήν ἀγοραπωλησία τῶν νηπίων. Σταμάτησε τίς βάρβαρες ποινές καί διευκόλυνε τήν ἀπελευθέρωση τῶν δούλων. Βοήθησε στήν ἵδρυση φιλανθρωπικῶν ἱδρυμάτων. Ἄρχισε τήν ἀνοικοδόμηση χριστιανικῶν ναῶν. Ἐνίσχυσε τήν διάδοση τοῦ χριστιανισμοῦ. Συνέδραμε τήν μητέρα του Ἁγία Ἑλένη ὥστε νά μπορέσει νά βρεῖ τόν Τίμιο Σταυρό. Ἵδρυσε τήν νέα πρωτεύουσα τῆς Αὐτοκρατορίας, τήν Νέα Ρώμη, τήν Κωνσταντινούπολη. Τίμησε τούς μάρτυρες χριστιανούς. Κατά τήν παράδοση καί τίς ἱστορικές πηγές (Λακτάντιος, Εὐσέβιος, Σωκράτης, Σωζομενός, Φιλοστόργιος, Γελάσιος κἄ) εἶδε στόν οὐρανό φωτεινό σημεῖο σταυρικοῦ σχήματος, τόν σταυρό δηλαδή μέ τήν ἐπιγραφή «ἐν τούτῳ νίκα» καί μετά ἐκ τούτου κατεσκεύασε λάβαρο χριστιανικό, τό ὁποῖο καί ἐπεκράτησε. Πρέπει δέ νά ὑπογραμμισθεῖ ὅτι τέτοια ἔκτακτα συμβάντα δέν εἶναι καθημερινά. Παρόμοιες θεοσημεῖες εἶναι ἡ ἐμφάνιση Μωϋσῆ καί Ἠλία στή Μεταμόρφωση τοῦ Χριστοῦ, οἱ «ἀνοιγμένοι οὐρανοί» κατά τό μαρτύριον τοῦ ἀρχιδιακόνου Στεφάνου, ἡ ἐπιστροφή στό Χριστό τοῦ Ἀπ. Παύλου στή Δαμασκό κἄ.
Ὅσον ἀφορᾶ τήν μητέρα του τήν ἁγία Ἑλένη, ὑπῆρξε λίαν εὐσεβής γυναῖκα, πάντοτε κοντά στόν υἱόν της καί πραγματοποίησε πολλές φιλανθρωπίες καί εὐεργεσίες γιά τόν λαό. Τό σπουδαιότερο γεγονός τῆς ζωῆς της ἦταν ὅτι μετέβη στούς Ἁγίους Τόπους καί μέ θαυματουργικό τρόπο βρῆκε τόν Σταυρό τοῦ Χριστοῦ. Τμήματα τοῦ Τιμίου Ξύλου μετέφερε στή Κύπρο καί στή Ρώμη. Ἐπίσης κατασκεύασε πολλούς ἱερούς ναούς μεταξύ τῶν ὁποίων, τοῦ Τιμίου Σταυροῦ στά Ἱεροσόλυμα, τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων στή Κων/λη, τῆς Γεννήσεως τοῦ Χριστοῦ στή Βηθλεέμ, τήν Βασιλική στή Γεθσημανή κἄ.
Ἡ Ἐκκλησία τούς ἁγίους αὐτούς ὀνόμασε ἰσαποστόλους».